LUTA LIVE — PRAWIE ZAPOMNIANE ?

Nie jeden z was może już słyszał termin „Luta Livre”, lecz wydaje mi się, że większość tego sportu raczej nie zna, więc w tym artykule spróbuje go wam przybliżyć.

Czym jest Luta Livre? – Termin Luta Livre przetłumaczony z Portugalskiego to „wolna walka”. Luta Livre jest dzielone na dwa rodzaje: „Luta Livre Esportiva” oraz ” Luta Livre Vale Tudo”. Pierwsza forma tego sportu, czyli Esportiva  jest bardzo zbliżona do BJJ, gdyż zawodnicy tej formy próbują poddać swojego przeciwnika poprzez dźwignie oraz duszenia, a walki toczą się na matach. Druga forma tzn.Vale Tudo jest bardzo zbliżona do MMA, lecz zawiera jeszcze techniki, które w międzyczasie zostały zakazane przez „unified rules of MMA”, w tej formie celem jest pokonanie zawodnika przez poddanie lub nokaut, a dozwolone jest prawie wszystko.

Krótko mówiąc Luta Livre jest sportem walki w którym celem atlety jest próba sprowadzenia przeciwnika do parteru i zakończenia pojedynku przez dźwignie lub duszenie.

Charakterystyczne cechy Luta Livre — Luta Livre znane jest przede wszystkim z ataków na nogi jak np. Heelhook, które w przeciwieństwie do BJJ są dozwolone i praktykowane w każdej ich formie. Drugą grupą technik, które są charakterystyczne dla tej formy to duszenia a przede wszystkim Guilotine Choke, Anaconda Choke, Reverse Anaconda aka D´arce Choke oraz Side Choke powszechnie znany jako Armtriangle Choke. Sport ten wyróżnia się także przez duży nacisk na zapasy i wywodzące się z niego sprowadzenia.

Strój/ubranie w Luta Livre — W przeciwieństwie do BJJ w Luta Livre nie używa się kimona/Gi. Zawodnicy trenują przeważnie w krótkich spodenkach oraz rashguardach, a na bardziej „oficjalnych” okazjach zdaża się, że noszą spodnie od kimona + rashguard oraz pas wskazujący stopień otrzymany w Luta Livre.

Stopnie/pasy w Luta Livre – Tak jak inne sporty walki także Luta Livre ma swój system nadawania pasów. Do tej pory nie poznałem szkół, które organizują egzaminy, więc wychodzę z założenia, że większość klubów nadaje pasy tak jak w BJJ, czyli według oceny trenera. Początkujący „Lutador” nosi pas biały a podczas swojej przygody z tym sportem może zostać nominowany na następujące stopnie:

  1. żółty pas / faixa amarela
  2. pomarańczowy pas / faixa laranja
  3. niebieski pas / faixa azul
  4. purpurowy pas / faixa roxa
  5. brązowy pas / faixa marron
  6. czarny pas / faixa preta

Tak jak w BJJ na każdym stopniu można otrzymać do czterech belek na stopniach uczniowskich a na czarnym pasie najwyższym wyróżnieniem jest 10 dan.

Historia – Sam termin Luta Livre był oficjalnie używany w Brazylii około 1909 roku podczas turniejów zapaśniczych w stylu klasycznym. Były to walki zawodowe, w których przeważnie doświadczeni zawodnicy cięższych kategorii wagowych mierzyli się ze sobą, a zasady dopuszczały uderzenia/kopnięcia oraz techniki kończące. Forma sportu walki, jaką znamy dzisiaj pod nazwą Luta Livre powstała w Rio de Janeiro w latach 20, gdy Euclyades „Tatu” Hatem później nazwany ojcem Luta Livre, rozpoczął treningi z zawodnikami wywodzącymi się z „Catch Wrestling”. W latach 30 i 40 Tatu dominował scenę grapplerską w Brazyli gdzie między innymi wygrał walke z Georgem Gracie oraz zdobywał wiele tytułów. W latach 50 po zakończeniu aktywnej kariery nadal trenował Luta Livre gdzie przekazywał swoją wiedze nowym pokolenią zawodników. Do uczniów Euclyadesa należał duet Fausto Brunocilla i jego syn Carlos Brunocilla, którzy wychowali wielu wspaniałych atletów i promowali sport Luta Livre większej publiczności. Z biegiem lat inne osoby przyczyniły się do rozwoju tego sportu, a jedną z bardzo ważnych postaci jest Roberto Leitao, który posiadał doświadczenie w judo oraz zapasach. Roberto był profesorem inżynierii budowlanej na uniwersytecie i tak jak Helio Gracie w BJJ, należał raczej do mniejszych/słabszych osób. Ze względu na swoją posturę, wprowadził zmiany w stylu Luta Livre, dzięki którym techniki stały się bardziej wyrafinowane i skuteczne także dla mniej atletycznych osób. Z biegiem lat było dużo walk pomiędzy zawodnikami BJJ i Luta Livre, a relacje między oboma stylami były bardzo napięte. Boje toczyły się nie tylko na galach Vale Tudo lub zawodach w sportach chwytanych, ale także na  ulicach w nie regulowanych walkach. Na gali Pentagon Combat w 1997 w Rio de Janeiro konflikt pomiędzy stylami osiągnął szczytu gdy podczas walki między Renzo Gracie (BJJ) a Eugenio Tadeu(LL) Renzo został zaatakowany przez fanów, a na trybunach wybuchły zamieszki, podczas których zwolennicy obydwóch stylów zaczęli się bić, a nawet do siebie strzelać. Po tym spektaklu służby miasta Rio de Janeiro zabroniły jakichkolwiek zawodów lub demonstracji sport MMA. Wraz z zakazem MMA rozpoczął się upadek Luta Livre, a styl tracił zwolenników. W tym samym czasie rodzina Gracie świętowała zwycięstwa na całym globie i rozpowszechniała swoją sztukę walki BJJ.

Znani adepci Luta Livre — W świadomości  środowiska MMA Luta Livre ukazało się w latach 80/90 dzięki takim zawodnikom jak Marco Ruas, Hugo Duarte oraz Eugenio Tadeu. W tamtych czasach ci zawodnicy walczyli w najbardziej prestiżowych organizacjach i reprezentowali styl LL. Dekadę później doszli do nich lub zostali przez nich wyszkoleni tacy zawodnicy jak Pedro Rizzo, Renato Sobral, Alexander „Cacareco” Ferreira, Alexandre „Pequeno” Nogueira, Marcio „Cromado” Barbarosa. O nie jednym z tych zawodników można napisać obszerny artykuł, ale musimy to zostawić na później. Jeżeli myślę o ostatnich 10 latach to jestem pewien, że nie jeden z was słyszał o takich zawodnikach jak znany z występów na KSW lub UFC David „Sagat” Zawada, albo znani z UFC Milton Vieira oraz Darren Till, lub znani z ADCC Leonardo „Leozada” Nogueira i Nicolas Renier. Wiecie co oni mają ze sobą wspólnego? Ich styl bazowy to Luta Livre.

W sumie to na tą chwilę wszystko, jeżeli jesteście zainteresowani to moge napisać więcej na temat tego sportu tylko dajcie mi znać co was intersuje.

Share
shares